milicjant

milicjant
milicjant {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mos I, Mc. milicjantncie; lm D. milicjantnci {{/stl_8}}{{stl_7}}'funkcjonariusz milicji': {{/stl_7}}{{stl_10}}Umundurowany milicjant. Patrolujący milicjant. Milicjanci wkroczyli do akcji. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • milicjant — m IV, DB. a, Ms. milicjantncie; lm M. milicjantnci, DB. ów 1. «funkcjonariusz milicji organu służby bezpieczeństwa publicznego» 2. «członek, żołnierz milicji oddziałów wojskowych» …   Słownik języka polskiego

  • Ежи Эдигей — Jerzy Edigey Имя при рождении: Ежи Корыцкий Псевдонимы: Эдигей Дата рождения: 12 августа …   Википедия

  • władza — 1. Być w pełni władz umysłowych «być zdrowym psychicznie»: Czyny, jakie popełnił, same świadczą, że nie był wówczas w pełni władz umysłowych. P. Pytlakowski, Czekajac. (...) kiedy osoba będąca w pełni władz umysłowych nie daje znaku życia, to… …   Słownik frazeologiczny

  • zjeść — 1. Ktoś zje diabła, nim (jeżeli) coś zrobi, nim (jeżeli) coś się stanie «ktoś nigdy czegoś nie zrobi» 2. Lubić dobrze zjeść a) «lubić smaczne potrawy; także: lubić obfite posiłki»: Benisia – tak ją w rodzinie nazywano – była łagodna i dobra, a… …   Słownik frazeologiczny

  • zjadać — 1. Ktoś zje diabła, nim (jeżeli) coś zrobi, nim (jeżeli) coś się stanie «ktoś nigdy czegoś nie zrobi» 2. Lubić dobrze zjeść a) «lubić smaczne potrawy; także: lubić obfite posiłki»: Benisia – tak ją w rodzinie nazywano – była łagodna i dobra, a… …   Słownik frazeologiczny

  • glina — ż IV, CMs. glinanie; lm D. glin «skała osadowa składająca się głównie z iłu z domieszką mułu, piasku, niekiedy żwiru, zwykle żółta, ceglasta lub brunatna, składnik ciężkich gleb, zwilżona wodą staje się plastyczna; stanowi podstawowy surowiec w… …   Słownik języka polskiego

  • pan — m IV, DB. a, CMs. u, W. pannie; lm M. owie, DB. ów 1. «mężczyzna; często także o mężczyźnie eleganckim, wykształconym» Starszy pan. Eleganccy panowie. Pan w średnim wieku. Przyszedł jakiś pan. 2. «forma grzecznościowa używana przy zwracaniu się… …   Słownik języka polskiego

  • władza — ż II, DCMs. władzadzy 1. blm «prawo rządzenia państwem, panowanie, rządzenie; stosunek społeczny między dwiema grupami, polegający na tym, że jedna z grup może w sposób trwały oddziaływać na postępowanie grupy drugiej w realizacji zadań… …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”